Өдөн бийрнээс чамд

Ааваа
Охин нь таныгаа ямар их санана вэ?
Оройн салхины сэрүүнд нөмрийг чинь үгүйлж
Олны дундаас дулаан үгийг эрж
Орон дотроо хааяа нулимс урсгаж
Охин нь таныгаа ямар их санана вэ?
Ааваа
Зовлонгын салхинд хацраа хайруулж
Зөөлөн харцыг чинь бусдаас горьдож
Зөөлөн дэрээ нулимсаараа мялааж
Охин нь таныгаа ямар их санана вэ?
Ааваа
Мэлмийд минь ухааныг зурдаг
Мэлмэрэхэд минь харцаараа  аргаддаг
Алган дээр минь жаргалыг сийлдэг
Амьдын нэгэн шүтээн минь ээ
Охин нь таныгаа ямар их санана вэ?
Таньдаа хурдан очноо
Аавдаа хайртай

Төгөлдөр сайхан үзэмжийг чамаас би эрээгүй
Төгс ариун үнэнийг л чамаас би эрсэн
Үнэтэй цэнэтэй өглөгийг би чамаас хүсээгүй
Үнэн үнэний дээдийг л би чамаас хүссэн
Өнгөт чамин цэцгийг ч би чамаас горьдохгүй
Өөрийнхөөрөө намайг хайрлах хайрыг чинь л горьдсон
Бодол бодлын чинь дундаас би өөрийгөө хайсан
Хүсэл хүслийн чинь дотроос би өөрийгөө эрсэн
Гайхамшигт сайхан зүсийг би чамаас хайгаагүй
Гарцаагүй чин үнэнийг л сэтгэлээс чинь хайсан
Чамин тансаг бэлэг сэлтийг би чамаас горилоогүй
Чааваас зүгээр л үнэн сэтгэлийг би чамаас горилсон юмаа
Зүүд зүүдний чинь учигаас өөрийгөө би хайсан юм
Зөв буруу дундаас чинь зөвхөн үнэн хайрыг л хайсан юм
Эрж сураад л олдошгүй үнэн сэтгэлийг чамаасаа би эрсэн
Чамаас би чин үнэнийг л хайсан...
Чамин тансагаас ч илүү үнэн сэтгэлийг хайсан...
Чамаас би өөрийгөө л хайсан ...

Явдаа хайрт минь яв харсан зүгтээ алх
Яагаад гэж би чамаас шалгаахгүй
Яаралгүй яваад жаргалыг олоорой 
Ядам хурууныхаа бөгжийг дэрэн дээр минь үлдээгээрэй
Буцдаа хайрт минь буц эргэж харалгүй алх
Буруутгаж чамайгаа би зэмлэхгүй
Буурал замбуулингийн жамыг яалтай
Бундан зүрхний минь хэлтэрхийг аньсаганд минь үлдээгээрэй

Надад итгэдэг хүмүүсийн төлөө би үнэнч байх болно
Намайг хайрладаг хүмүүсийн төлөө би цэвэр байх болно
Намайг зовоогчдын төлөө би хүчтэй байх болно
Намайг сүрдүүлэгчдийн төлөө би зоригтой байх болно
    Би ганцаардсан бүхэнд найз нь байх болно
    Би бэлэг гэдгийг мартсан хэн нэгэнд бэлэг өгөх болно
    Би сул доройгоо мэдэх учраас даруу байх болно
    Би гайхаж, инээж, хайрлаж, өөдөө дэвжмээр байна.

                                      Р.Оюундарь

Саяхан мэт санагддаг тэр л мөчүүд
Саваагүй гэнэн насны минь нандин учрал
Салахыг мэдэлгүй мөрөөдлөөрөө жигүүрлэсэн тэр л урт өдрүүд
Санаанд минь дэндүү тод зурайна.
Чамаас өөр хэнийг ч хайхгүй гэсэн тэр л үгс
Чамдаа үүрд үнэнч гэдэг чиний тэр эвлэгхэн хэллэг
Чи л миний ганцхан жаргал гээд л...
Чимэг гоёлгүй ирсэн чи миний ариухан дурлал байсан.
Нэг л өглөө чи шал өөрийг хайж нүдний чинь харц тогтож ядаж байсныг
Нэг л өдөр үнсэлт чинь хүйтэн болж сэтгэл чинь өөр зүгт тэмүүлж байсныг
Нэг л орой үгс чинь намайг дааруулж нимгэн хөнжилд ганцаараа үлдсэнээ
Хэзээ ч би мартаж чадаагүй юмдаа...
Хүйт дааж намайг жиндүүлэх болсон чамайг хорих хүсэл даанч төрөөгүй
Хүнийх болж өөрийг минь хуурсан чамайг хүлээх зориг надад үлдээгүй
Дааруулж орхиод явсан шигээ дандаа жаргалтай байхыг би чамд хүссэн
Өөрийн минь тэврээс өндийж холдсон чамд дэндүү сайныг хүссэн
Гэвч өнөөдөр чи надаас уучлалыг гуйж гэмшлээ ч бүх зүйл оройтсон
Гэрэвшиж өөрийгөө бүү зэмлэ чи буруугүй
Гэхдээ уучлаарай өчигдөр минь би чамайг уучилж чадахгүй нь
Гэгэлзэж санасан өдрүүд минь өчигдөр л дууссан
Гэгээн тунгалаг итгэл минь өчигдөр л алдарсан
Хиргүй ариун хайр минь өчигдөр л өндөрлөсөн
Уучлаарай өчигдөр минь би чамайг уучилж чадахгүй нь
Ухаангүй дурласан хайр минь бүгд өчигдөрт үлдсэн...

Ааваа
Алдаж онохын тавиланг минь аргадаж үнсдэг Ааваа
Андуу эндүү гишгэхэд минь түшиж сургадаг Ааваа
Духыг минь үнэрлэн тайтгарал бэлэглэдэг Ааваа
Дэндүү алсаас охин нь таньдаа сөгдөн уучлал гуйя Ааваа
Энгүй сайхан сэтгэлийг чинь ээдүүлж зовоодог тэнэглэлийг минь
Энгэрээс чинь өөр нөмөргүй ч жаргалдаа ташуурдаг мунхаглалыг минь
Эцэг бурхан тэнгэр минь өршөө
Буруу зөрүүгийн дэнсэнд бүдрэхдээ түшдэг ганцхаан бахархал минь та
Буруулж бүхэн надаас холдлоо ч айхдаа тэвэрдэг ганцхаан гэрэл минь та
Санах л юм таныг сэрүүхэн намрын сэвшээ салхинд жиндэхдээ
Үгүйлэх л юм таныгаа нулимсаар минь наадах хорвоод гомдохдоо
Сарын газрын алсаас охин нь таньдаа сөгдөн уучлал гуйя Ааваа